Wat is schermvliegen

De franse benaming voor schermvliegen is parapente. Anders dan bij parachutespringen is het de bedoeling met het schermvliegtuig zo lang mogelijk in de lucht te blijven. De canadees Domina Jalbert kwam in 1964 op het idee om de ontwerp van de koepelparachute te wijzigen in een dubbeldoeks vleugelprofiel, in de volksmond "matras" of square genaamd.

In dezelfde periode ontwierp de amerikaan David Barish een enkeldoeks vleugelprofiel om mee langs een heuvel te kunnen "soaren". Dit model is lange tijd in de vergetelheid geweest. De huidige schermvliegtuigen lijken heel veel op het David Barish ontwerp. Schermvliegen kwam ongeveer 35 jaar geleden echt in opkomst toen bergbeklimmers op het idee kwamen om na een barre klimpartij, met een het dubbeldoeks parachutescherm zo comfortabel mogelijk weer naar beneden te gaan.

De oude koepelparachute bleek uitermate geschikt om achter een boot mensen in de lucht te laten vliegen. Hier komt dan ook de naam parasailen vandaan. Vliegen achter een boot wordt vooral met traditionele koepels gedaan.

Het bleek ook goed mogelijk de koepelparachutes en squares boven land met een kabel op te trekken door middel van een auto, ook dit was een vorm van parasailen. Bij parasailen wordt de kabel over het algemeen niet losgekoppeld. Later werd de auto vervangen door een lierinstallatie en werd het scherm losgekoppeld om een vrije vlucht te maken met de square. Dit noemt men valschermzweven. De laatste 20 jaar is de ontwikkeling van schermen, met nog betere vliegeigenschappen, in een stroomversnelling gekomen en is de vorm aanzienlijk gewijzigd en verbeterd. Momenteel hebben de schermen vrijwel dezelfde vorm als een vliegtuigvleugel. Het glijgetal van de huidige schermvliegtuigen varieert van 4 tot 9, afhankelijk van het type en performance-klasse. Een glijgetal van 5 wil zeggen: als een schermvliegtuig bij windstil weer 5 meter vooruit vliegt, daalt het 1 meter. Ter vergelijking: een zweefvliegtuig heeft een glijgetal van 25 tot 60, afhankelijk van het ontwerp. Evenals bij het zweefvliegen maken schermvliegers gebruik van thermiek en dalwind in de bergen om de vluchtduur vergroten. Zodoende kan men uren in de lucht blijven en afstanden van honderden kilometers afleggen.

In Nederland is het natuurlijk alleen mogelijk op thermiek te vliegen. Enige uitzondering is het duinengebied aan de Nederlandse kust, daar kan worden "gesoard" ofwel: langs de duinhellingen vliegen, gedragen door de zeewind die tegen de duinwanden omhoog waait. Met deze techniek kan urenlang worden gevlogen op ongeveer 10 tot 50 meter boven de duintoppen. Helaas is het niet overal aan de kust mogelijk omdat de duingebieden meestal natuurgebied en daarom beschermd gebied zijn.

Voor belangstellenden die eens willen ervaren hoe het is om te vliegen, organiseren we tandemintroductievluchten. De passagier vliegt samen met een ervaren tandempiloot. De passagier kan in de lucht genieten van het vliegen en het prachtige uitzicht. Een tandemvlucht is een rustige maar sensationele ervaring. Met de lier word je tot zo'n 300 meter opgetrokken en nadat de lierkabel is ontkoppeld, vlieg je vrij als een vogel in de lucht.

Onze vereniging is al meer dan 40 jaar actief en dankt haar naam aan het parasailen. In de beginjaren werd er gevlogen met koepels, daarna met matrassen, ofwel "squares". Momenteel wordt er voornamelijk met de moderne bergschermen gevlogen.